Unijna dyrektywa ied

Unijna dyrektywa Atex określa podstawowe wymagania, które pragną istnieć spełnione przez całe produkty, które są dane do skorzystania w przestrzeniach zagrożonych wybuchem. Normy powiązane funkcjonalnie z poradą określają szczegółowe wymagania. W ramach wewnętrznych regulacji, dawanych w niektórych krajach członkowskich organizowane są wymagania, które nie są precyzowane ani przez dyrektywę, ani przez normy wewnętrzne. Wewnętrzne regulacje nie mogą stanowić niezgodne z przepisami dyrektywny, ani nie może przylegać do zaostrzenia wymagań założonych przez dyrektywę.

Dyrektywa Atex została przedstawiona w życie, aby maksymalnie zmniejszyć ryzyko, które jest związane z wykorzystaniem dowolnego artykułu w regionach, w których potrafi stać atmosfera grożąca wybuchem. Producent ponosi pełną odpowiedzialność za określanie, czy konkretny produkt podlega ocenie zgodności z zasadami atex a za dostosowanie danego artykułu do aktualnych prawd. Atest atex jest wymagany w wypadku produktów, które oglądają się w powierzchni zagrożenia wybuchem. Strefa zagrożenia początkiem jest wtedy przestrzeń, gdzie uzyskuje się, użytkuje lub przechowuje substancje, które w zestawieniu z powietrzem mogą wytworzyć mieszaniny wybuchowe. W szczególności do jakości takich substancji określa się: ciecze, gazy, pyły i włókna łatwopalne. Mogą obecne istnieć np. benzyny, alkohole, wodór, acetylen, pył węglowy, pył drzewny, pył cynkowy. Do wybuchu powstaje w przypadku, kiedy duża dawka energii płynąca z skutecznego źródła zapłonu wchodzi do atmosfery wybuchowej. Po zainicjowaniu pożaru trafia do wybuchu, który ma duże ryzyko dla utrzymania a zdrowia ludzkiego.