Dyrektywa ue ziololecznictwo

Dyrektywa ATEX w polskim systemu prawnym została wprowadzona 28 lipca 2003 roku. Zabiera się do produktów danych do działalności w okolicach, które zagrożone są wybuchem. Przedmiotowe wyroby muszą robić rygorystyczne wymagania oddające się nie jedynie do bezpieczeństwa lecz zarówno do opieki zdrowia. Dyrektywa ATEX zawiera procedury oceny zgodności.

W naukę przepisów omawianego aktu normatywnego poziom bezpieczeństw, a ponadto związane z tym całe procedury oceny w głównej mierze zależne są z stopnia zagrożenia środowiska, w którym dane urządzenie będzie działało. Dyrektywa ATEX określa rygorystyczne wymagania jakie musi pełnić dany produkt, aby mógł być karany w powierzchniach zagrożonych wybuchem. A o które strefy chodzi? Przede wszystkim mowa tutaj o kopalniach węgla kamiennego, gdzie jest znacznie ważne ryzyko wybuchem metanu czy pyłu węglowego.

Dyrektywa ATEX posiada szczegółowy podział urządzeń na linii. Jest ich dwie. W centralnej części wybierają się urządzenia, które stawia się w podziemiach kopalni także na przestrzeniach, które mogą stanowić zagrożone wybuchem metanu. Druga część używa się do urządzeń, które przypisuje się w przeciwnych miejscach, a które mogą istnieć zagrożone atmosferą wybuchową.

Niniejsza dyrektywa wyznacza zasadnicze wymagania wszystkie dla ludziach urządzeń siedzących w okolicach zagrożonych wybuchem metanu/pyłu węglowego. Jednak bardziej konkretne wymagania można z łatwością znaleźć w umowach zharmonizowanych.

Należy pamiętać, że urządzenia zbliżone do praktyce w powierzchniach zagrożonych wybuchem winnym być oznaczone znakiem CE. Za znakiem należy zwrócić numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, jaki winien stanowić prosty, widoczny, trwały i czytelny.

Jednostka notyfikująca bada cały system ochrony lub samo dania w planu zapewnienia zgodności z aktualnymi wzorami i oczekiwaniami dyrektywy. Należy dodatkowo pamiętać, że od dnia 20 kwietnia 2016 r. obecną dyrektywę zastąpi nowa dyrektywa ATEX 2014/34/UE.